بهـ نامـ او
گاهی خودمـ رو کهـ تو آیینهـ نگاهـ می کنمـ
بهـ خودمـ میگمـ:
چقدر منـ بی ریختمـ!
بعد بهـ خودمـ میگمـ:
نهـ خبـ قیافهـ عادی میشهـ
آدمـ ها جذبـ اخلاقـ آدمـ میشنـ
بعد میبینمـ بدتر شد
اخلاقـ همـ کهـ نداریمـ
دلمونـ خوشـ باشهـ
بعد بهـ یهـ نتیجهـ ی نهـ چندانـ امیدوار کنندهـ میرسمـ
یهـ سری آدمـ ها هستند
کهـ میتوننـ چیزایی رو کهـ قشنگـ نیستند
دوستـ داشتهـ باشنـ
از سوسکـ و کلاغـ گرفتهـ
تا یکی مثـ منـ
و داشتنـ اونـ آدمـ
واقعا یهـ خوشبختی بزرگهـ!
خدایا! ممنونـ!
ϰ-†нêmê§ |